Yazı Detayı
22 Haziran 2020 - Pazartesi 22:39
 
ÇÜRÜMÜŞLÜK.!
Derya Avşar
ardahanmedya@gmil.com
 
 

Bazen farkında olmak çok şey değiştirir. Örneğin ben dâhil bazen sisteme ve gidişata kendimi kaptırdığımı fark ediyorum. Sonra durup düşünüyorum, yaptığımın ne kadar doğru olduğu, topluma ve insanlığa ne gibi bir fayda sağladığına dair analizde bulunuyorum! Geçtiğimiz pazar günü babalar günüydü, o gün ne kadar sahte ağlarla örülü olduğumuzun bir kez daha farkına vardım.

 

Özel günleri şöyle bir sıralayalım;

Anneler günü

Babalar günü

Sevgililer günü

Sairler günü

Gazeteciler günü

Kadınlar günü

Tiyatrocular günü

Hemşireler günü vb...  Bütün bu yukarıda isimlerini saydığım özel günlerin mantıklı bir arayışına girdim.

 

Bulamadım!

 

Bu özel günlerin reelde kutlanıyor oluşunu geçtim, sosyal medyada tuhaf bir şekilde anne ve babalar günü kutlanıyor, daha doğrusu kutsanıyor.  Ancak anne-babaların bu kutlama ve sevgi sözcüklerinden haberleri bile yok. Sanki anne ve babasının resmini paylaşmayan kişi anne-babasını sevmiyormuş gibi lanse ediliyor topluma.

 

Peki, söyler misiniz kaçınız gerçekten gidip babasının ellerini öptü? Ya da gerçek anlamıyla babasının kendisi için ne kadar kıymetli olduğunu hissettirdi, sözle dile getirdi.!?

 

Ve ya Anne-babasının resmini sosyal medyada paylaşarak sevgi sözcükleri sarf edenlerin kaçının anne ve babası sosyal medya kullanıcısı?

 

Yazdıklarınızı anneler, babalar görmüyorsa, bu paylaşımların ne gibi bir önemi var sizce? Bizler toplum olarak sanal, içi boş bir sistemin çevresinde bocalayıp duruyoruz beli ki... Bütün bunlar bizi mutlu ediyor olamaz.! Egomuzu mu tatmin ediyoruz, yoksa sanal yaşamlarımızla çevremizdekilere kendimizi kanıtlama gereğimi duyuyoruz bilinmez fakat gidişatın sevgisizlikten başka bir belirtisi yok.

 

Yakın zamanda bir haber okumuştum; kendisine marka ayakkabı almadı diye annesini merdivenlerden atıyor genç bir kız. Sebebi ise marka ayakkabısı olsaymış daha fazla beğeni alırmış... işte sanal yaşamların doğurduğu acı sonuçlar bunlar oluyor.

 

Gösterilmeye çalışılanla yaşanılanlar çok farklı; gerçekten de bu kadar anne-babaya saygılıysak ve bizleri bu kadar çok seven anne ve babalara sahibiz madem, neden bu kadar mutsuz ve sorunlu bir toplumuz? Neden anne-baba ve ya evlat katilli cinayet haberlerini izliyoruz?

 

Sanal yaşam, korkarım gerçek yaşamdan uzak, ego tutsağı bir hayal dünyasının içerisine bizleri sürüklüyor. Öyle anlar yaşıyor hale geldik ki; sanal yaşam bütün gerçeklerimizin önüne geçti. Mesela; sabah ilk işimiz sosyal medyaya (Facebook.

Twitter. İnstegram. ) göz gezdirmek oluyor. "Ne kadar beğeni almış paylaşımlarımız" diye bakmadan geçemeyiz.

 

Her zaman altını çizerek şunu vurguluyorum; bütün özel günler kapitalist sistemin oluşumudur. Yüreğinizdeki sevginin hiçbir bedeli yoktur. Maddiyat gözetmek değer değil çıkarcılıktır . Lütfen yüreğinizdeki saf ve temiz sevgiyi çıkara dönüştürmeyin. Sahte sevgi insanı çürümüşlüğe sürükler...

 

Sevdiklerinizi kaybetmeden önce onlarla vakit geçirin. Hayat, beraber yaşanan anlardan ibarettir çünkü...

 

Yoksa yüreğe ekilmeyen sevgi çiçekleri bir mezar üstüne ekilse ne olur?

 

Derya Avşar; Çiçek susuz insan sevgisiz yaşayamaz.

 

Sait Faik: "Her şey bir insanı sevmekle başlar."

 

 
Etiketler: ÇÜRÜMÜŞLÜK.!, ,
Yorumlar
Haber Yazılımı UA-45601042-03